Pomiary elektryczne

Metrologia. Miernictwo elektryczne

1.1 Metrologia (metron – miara, logos – słowo, nauka), jest działem nauki zajmującym się teoretycznymi podstawami pomiarów i ilościową oceną zjawisk fizycznych. W wymiarze technicznym metrologia opisuje metody i urządzenia pomiarowe w zakresie ich właściwego przygotowania, wykonywania pomiarów i zasadami interpretacji uzyskanych wyników.     

      Według definicji podanej w Międzynarodowym słowniku terminów metrologii prawnej, metrologia prawna jest to dział metrologii odnoszący się do działań, które wynikają z wymagań ustawowych i dotyczą pomiarów, jednostek miar, przyrządów pomiarowych i metod pomiarowych, przeprowadzanych przez kompetentne organy. Zasadniczym zadaniem metrologii prawnej jest zapewnienie jednolitości pomiarów.     

      Czynności wykonywane przez organy państwowej służby metrologii prawnej lub przez inne organy do tego upoważnione, polegające na stwierdzeniu i zaświadczeniu, że narzędzie pomiarowe całkowicie spełnia wymagania przepisów legalizacyjnych; obejmuje sprawdzenie i ocechowanie narzędzia pomiarowego lub wydanie świadectwa legalizacyjnego. W Polsce legalizacje narzędzi pomiarowych przeprowadza Główny Urząd Miar (GUM) lub podległe mu placówki, a także instytucje upoważnione przez GUM.

      Obecnie całokształt spraw związanych z metrologią i wymaganiami dotyczącymi przyrządów pomiarowych reguluje obowiązująca od 1 stycznia 2003 r. ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o Miarach (Dz.U. Nr 63 z 2001 r., poz.636), która stanowi, że przyrządy pomiarowe podlegają kontroli metrologicznej GUM, w formie: zatwierdzenia typu, legalizacji pierwotnej i legalizacji ponownej (dawne uwierzytelnienie).

      Przyjmując za podstawę klasyfikacji naturę fizyczną wielkości mierzonej lub naturę fizyczną nośnika sygnału pomiarowego, metrologię można podzielić na: elektryczną, mechaniczną, radiacyjną, optyczną i akustyczną.      

      Wraz z rozwojem mikroelektroniki, informatyki i techniki mikroprocesorowej nastąpił znaczny postęp w realizacji wielu nowych metod pomiarowych i technik mierzenia.     

      Wśród czynników decydujących o skali przemian w metrologii do podstawowych należy bez wątpienia intensywny rozwój: przemysłu aparatury pomiarowej, metod i aparatury do pomiarów wielkości nieelektrycznych metodami elektrycznymi oraz coraz większą powszechność systemów pomiarowych, opartych na układach elektrycznych (elektronicznych). Z tych właśnie względów współczesną metrologię daje się sprowadzić do metrologii elektrycznej.   

1.2 Miernictwo elektryczne

      Miernictwo elektryczne jest działem metrologii obejmującej zarówno pomiary wielkości elektrycznych (bezpośrednio: napięcie, prąd, rezystancję), jak i wielkości nieelektrycznych metodami elektrycznymi (np. temperaturę, liczbę obrotów, i innych, za pośrednictwem odpowiednich przetworników)...

1.2.1 Podstawowe definicje

1) Pomiar - doświadczalne porównanie określonej wielkości mierzalnej z wzorcem tej wielkości przyjętym umownie za jednostkę miary, którego wynikiem jest przyporządkowanie wartości liczbowej mówiącej ile razy wielkość mierzona jest większa lub mniejsza od wzorca.

      Według Międzynarodowego słownika podstawowych terminów w metrologii ,pomiar jest to zbiór operacji mających na celu wyznaczenie wartości badanych wielkości.      Pomiary elektryczne pozwalają zmierzyć wielkości: napięcia, natężenia prądu, mocy i pracy prądu itd. Wykonuje się je urządzeniami, w których wykorzystuje się zjawiska towarzyszące przepływowi prądu elektrycznego: cieplne, chemiczne i magnetyczne. Z praktycznego punktu widzenia największe znaczenie dla pomiarów elektrycznych mają zjawiska magnetyczne i związane z tym siły działające w polu magnetycznym prądu.
 

2) Metoda pomiarowa określa sposób porównania wielkości mierzonej z wzorcem tej wielkości zastosowanym w pomiarach, celem wyznaczenia wyniku pomiaru.      Stosuje się różne metody w zależności od: rodzaju wielkości mierzonej, wymaganej dokładności, sposobu opracowania wyników i warunków pomiaru (np. laboratoryjne, przemysłowe, terenowe). Tę samą wielkość (np. rezystancję) można mierzyć różnymi metodami. Stosuje się różne zasady klasyfikacji metod pomiarowych.

      Wyróżnia się następujące metody pomiarowe:

     - bezpośrednia - wynik otrzymujemy bezpośrednio z odczytu jego wskazań bez wykonywania obliczeń (np. pomiar rezystancji)     

     - pośrednia - wartość wielkości mierzonej otrzymuje się pośrednio na podstawie bezpośrednich pomiarów innych wielkości

       związanych z nią zależnością (np. pomiar metodą techniczną).     

      - różnicowa - to metoda porównawcza, przy której w układzie pomiarowym występuje wzorzec wielkości o wartości zbliżonej

        do wielkości mierzonej.     

      Wykonanie pomiaru powinno być poprzedzone wyborem właściwej metody pomiarowej i układu pomiarowego, dobraniem odpowiednich przyrządów pomiarowych oraz zastosowaniem niezbędnych środków zapewniających bezpieczne wykonanie pomiarów.     

      Współczesne miernictwo elektroniczne obejmuje: elektroniczne (analogowe i cyfrowe) przyrządy do pomiarów wielkości elektrycznych, metody pomiarowe związane z zastosowaniem elektronicznych przyrządów pomiarowych; pomiary parametrów elementów, podzespołów i przyrządów elektronicznych oraz systemy pomiarowe.      

      Większość obecnie produkowanych przyrządów pomiarowych zawiera elementy elektroniczne, takie jak np. diody półprzewodnikowe, tyrystory, tranzystory, układy scalone i mikroprocesory.     

      Zasadnicze zmiany w budowie i utrzymaniu urządzeń, instalacji i sieci elektrycznych w obiektach: przemysłowych, budownictwa ogólnego i rolnictwie, wprowadzone po 1990 roku na podstawie wymagań norm i przepisów prawnych, wymagają stosowania nowoczesnych i bezpiecznych metod pomiarowych.     

      Wymagania określone w normie HD 60364 obejmują w szczególności zasady ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym, ochrony przeciwprzepięciowej i piorunochronnej, w tym także wymagania dotyczące sprawdzania instalacji elektrycznych.

1.2.2 Prawna kontrola metrologiczna urządzeń pomiarowych

      Zgodnie z art. 8.1 pkt. 2. rozdz. 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach [Dz.U Nr 63, poz. 636, z późn, zm.] przyrządy pomiarowe, które mogą być stosowane:     

      1) w ochronie zdrowia, życia i środowiska,     

      2) w ochronie bezpieczeństwa i porządku publicznego (w tym przyrządy do sprawdzania skuteczności

          ochrony przeciwporażeniowej), podlegają prawnej kontroli metrologicznej.


      Szczegółowe wymagania dotyczące prawnej kontroli metrologicznej zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z 14 stycznia 2008 r. w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych [Dz.U. Nr. 5 z 2008 r., poz. 29].      

      W tej sprawie można również korzystać z nieobowiązujących zarządzeń Prezesa Głównego Urzędu Miar, jako zasad wiedzy technicznej, np.:     

      -   Zarządzenie Prezesa Głównego Urzędu Miar nr 12 z dnia 30.03.1999 r., w sprawie wprowadzenia przepisów

         metrologicznych o miernikach oporu pętli zawarcia .      

      - Zarządzenie Prezesa Głównego Urzędu Miar nr 18 z dnia 11.07.2000 r., w sprawie wprowadzenia przepisów metrologicznych

        o miernikach oporu izolacji .   

1.3 Układ jednostek miar.

      Układ SI. Układ SI (Systeme International,przyjęty na XI Generalnej Konferencji Miar w 1960 roku (w Polsce od 1966 r.),

oparty na siedmiu podstawowych wielkościach:     

      1. Długość,jednostka: metr m - jest to długość drogi przebytej w próżni przez światło w czasie 1/299 792 458 sekundy.

      2. Masa, jednostka: kilogram kg - jest to masa międzynarodowego wzorca jednostki masy przechowywanego

          w Międzynarodowym Biurze Miar w Sevres

      3. Czas, jednostka: sekunda s - jest to czas równy 9 192 631 770 okresów promieniowania odpowiadającego przejściu

         między dwoma nadsubtelnymi poziomami podstawowego stanu atomu cezu 133

     4. Prąd elektryczny, jednostka: amper A - jest to prąd elektryczny nie zmieniający się, który - płynąc w dwu równoległych

        prostoliniowych, nieskończenie długich przewodach o przekroju kołowym znikomo   małym, umieszczonych w próżni,

         w odległości 1 m jeden od drugiego - wywołałby między tymi przewodami siłę 2*10-7 N na 1 metr długości     

     5. Temperatura, jednostka: kelwin K - jest to 1/273,16 część temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody.

     6. Światłość, jednostka: kandela cd - jest to światłość jaką ma w określonym kierunku źródło emitujące promieniowanie

         monochromatyczne o częstości 540 1012 Hz i którego natężenie w tym kierunku jest równe 1/583 W/sr (wata na steradian)

     7. Liczność materii, jednostka: mol - jest to liczność materii wyrażona liczbą cząsteczek materii, równą liczbie atomów zawartych

        w masie 0,012 kg węgla 12


         Jednostki pomocnicze:

        - Kąt płaski- jednostka: radian - zawarty między promieniami koła, wycinający z jego okręgu łuk o długości równej

          promieniowi tego koła

       - Kąt bryłowy - jednostka: steradian - kąt bryłowy o wierzchołku w środku kuli wycinający z jej powierzchni część -

         równą powierzchni kwadratu o boku równym promieniowi tej kuli.

1.4 System oceny zgodności wyrobów

       Przepływ towarów pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, w ramach wspólnego rynku europejskiego, wymagał ujednolicania (harmonizacji) przepisów tak, aby były one jednakowe na całym obszarze Unii Europejskiej. Odbywa się to poprzez dyrektywy, które nakładają na państwa członkowskie obowiązek wydania w określonym terminie własnych przepisów krajowych wprowadzających w życie treść dyrektyw.       

       Po 1985 roku wprowadzono w Unii Europejskiej tzw. Nowe Podejście do harmonizacji przepisów technicznych, które ułatwia i przyspiesza ujednolicanie różnorodnych krajowych uregulowań w dziedzinie bezpieczeństwa wyrobów przemysłowych. Dyrektywy Nowego Podejścia zawierają tylko zasadnicze wymagania związane z bezpieczeństwem, zdrowiem, ochroną konsumenta i ochroną środowiska. Pozostałe szczegóły techniczne zawarte są w odpowiednich, zharmonizowanych normach europejskich (EN). Każda z dyrektyw Nowego Podejścia nakłada obowiązek umieszczenia na podlegających jej wyrobach oznakowania „CE”.      

      Dyrektywy Nowego Podejścia obowiązują wszystkie państwa członkowskie oraz, na mocy porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, również Norwegię, Islandię i Księstwo Lichtenstein.      

      Do chwili obecnej przyjęto ponad dwadzieścia dyrektyw Nowego Podejścia określających wymagania w odniesieniu do dużych grup wyrobów, w tym maszyn, zabawek, wyrobów medycznych, elektrycznych i elektronicznych, materiałów budowlanych .      

     Obowiązek spełnienia wymagań wynikających z dyrektyw ciąży na producencie danego wyrobu. W szczególności musi on samodzielnie ocenić, czy jego wyrób podlega danej dyrektywie. Następnie producent musi wyprodukować wyrób zgodnie z odpowiednimi wymaganiami dyrektywy i normami zharmonizowanymi oraz poddać go odpowiedniej procedurze oceny zgodności. Jeśli konkretna dyrektywa dla danego typu wyrobu wymaga udziału jednostki certyfikującej (tzw. jednostki notyfikowanej), należy wybrać taką jednostkę i uzyskać od niej odpowiedni certyfikat. Po wypełnieniu wszystkich przewidzianych w danej dyrektywie procedur producent zawsze samodzielnie i na własną odpowiedzialność umieszcza na wyrobie oznakowanie „CE”.      

      Wymagania dotyczące systemu oceny zgodności wyrobów (w tym elektrycznych), uregulowane są w następujących krajowych aktach prawnych:      

       1) Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności [Dz.U.04.204.2087].

       2) Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 sierpnia 2007 r. w sprawie zasadniczych

          wymagań dla sprzętu elektrycznego [Dz.U.07.155.1089].      

      3) Dyrektywy nowego podejścia wymagające oznakowania CE.

      4) Wykaz Polskich Norm zharmonizowanych – Dyrektywa 2006/95/WE. Na podstawie publikacji w Dzienniku Urzędowym

          Unii Europejskiej (2011/C 87/01) z 31.08.2011 Dane zaktualizowane 09.09.2011

 

 

Wykonywanie pomiarów

2.1 Wstęp

      Instalacja elektryczna powinna być sprawdzana w czasie montażu i po jego ukończeniu, a przed przekazaniem do eksploatacji. Instalacje po rozbudowie lub przebudowie podlegają sprawdzeniom w zakresie zgodności z wymaganiami norm PN-HD 60364 i stanu bezpieczeństwa. Norma PN-HD 60364-6:2008 Instalacje elektryczne niskiego napięcia. Część 6: Sprawdzanie, zawiera:    

      a) wymagania dotyczące sprawdzania odbiorczego za pomocą oględzin i prób instalacji elektrycznej,

         by określić, czy wymagania PN-HD 60364 zostały spełnione. Sprawdzanie odbiorcze odbywa się po wykonaniu

         nowej instalacji oraz po rozbudowie lub przebudowie istniejącej instalacji,

      b) wymagania dotyczące sprawdzania okresowego instalacji elektrycznej, obejmujące szczegółowe badania instalacji,

         właściwe próby i pomiary oraz sprawdzenie czasów wyłączania RCD.     

      W czasie prób i pomiarów odbiorczych i okresowych, należy zastosować niezbędne techniczne i organizacyjne środki ostrożności tak, aby sprawdzenie nie spowodowało niebezpieczeństwa dla osób lub zwierząt, a także uszkodzenia obiektu i wyposażenia nawet, gdy stwierdzono niezgodności.

2.2 Oględziny

      Oględziny wykonuje się w zasadzie przed próbami; zwykle przed włączeniem zasilania instalacji, w celu potwierdzenia, czy urządzenie elektryczne:

      - spełnia wymagania bezpieczeństwa odpowiednich norm wyrobu;

      - zostało prawidłowo dobrane i zainstalowane zgodnie z PN-HD 60364 i instrukcjami producenta;

      - nie ma widocznych uszkodzeń wpływających na pogorszenie bezpieczeństwa.


      Według PN-HD 60364-6:2008 oględziny instalacji elektrycznej i wyposażenia powinny obejmować co najmniej następujące sprawdzenia:     

      a) sposób ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym;     

       b) obecność przegród ognioodpornych i innych środków zapobiegających rozprzestrzenianiu się ognia

           oraz ochrony przed skutkami działania ciepła (określone w innych częściach PN-HD 60364);     

      c) dobór przewodów z uwagi na obciążalność prądową i spadek napięcia, uwzględniający przede wszystkim

         ich materiał, sposób zainstalowania i przekrój;     

      d) dobór i nastawienie urządzeń monitorujących i sygnalizacyjnych;     

      e) występowanie i prawidłowe umieszczenie właściwych urządzeń do odłączania izolacyjnego i łączenia;     

      f) dobór urządzeń i środków ochrony, właściwych ze względu na wpływy zewnętrzne;      

      g) prawidłowe oznaczenie przewodów neutralnych i ochronnych;     

      h) przyłączenie łączników jednobiegunowych do przewodów fazowych;

      i) występowanie schematów, napisów ostrzegawczych lub innych podobnych informacji (istnienie schematów

         jest szczególnie niezbędne, gdy instalacja zawiera kilaka rozdzielnic tablicowych);      

      j) oznaczenie obwodów, zabezpieczeń nadprądowych, łączników, zacisków itp.;

     k) poprawność połączeń przewodów; należy sprawdzić, czy zaciski są odpowiednio dobrane do przewodów

        i czy łączenie jest wykonane poprawnie. W razie wątpliwości zaleca się pomiar rezystancji połączeń.

        Rezystancja ta nie powinna być większa niż rezystancja przewodu o długości 1 m i o przekroju równym

        najmniejszemu przekrojowi łączonych przewodów ;

      l) obecność i poprawność połączeń przewodów ochronnych, w tym przewodów ochronnych połączeń wyrównawczych

        głównych i połączeń wyrównawczych dodatkowych;

     m) dostępność urządzeń, umożliwiająca wygodną obsługę, identyfikację i konserwację. Sprawdzić należy czy

       zastosowane urządzenia manewrowe są rozmieszczone w sposób umożliwiający ich łatwą obsługę i konserwację.     

      Oględziny instalacji i wyposażenia elektrycznego powinny uwzględniać także wszystkie wymagania szczególne, dotyczące specjalnych instalacji lub lokalizacji.

2.3 Sprawdzanie odbiorcze

      Zgodnie z PN-HD 60364-6 każda instalacja elektryczna powinna być sprawdzana podczas montażu, na ile jest to w praktyce możliwe, i po jego ukończeniu, a przed przekazaniem użytkownikowi do eksploatacji.

      Sprawdzenie to powinno obejmować porównanie wyników z odpowiednimi kryteriami w celu stwierdzenia, czy wymagania PN-HD 60364 zostały spełnione. Osobie dokonującej sprawdzania odbiorczego należy udostępnić informacje wymagane w 514.5 z Części 5-51 i inne informacje niezbędne do wykonania tego sprawdzenia.

 

      W zależności od potrzeb należy przeprowadzić, następujące próby, w miarę możliwości w następującej kolejności:

      a) ciągłość przewodów ochronnych i przewodów połączeń wyrównawczych;

      b) rezystancja izolacji instalacji elektrycznej;

      c) ochrona za pomocą SELV, PELV i separacji elektrycznej;

      d) rezystancja/impedancja podłóg i ścian;

      e) samoczynne wyłączenie zasilania;

      f) ochrona uzupełniająca;

      g) sprawdzenie biegunowości;

      h) sprawdzenie kolejności faz;

      i) próby funkcjonalne i operacyjne;

      j) spadek napięcia.

      Jeżeli wynik którejkolwiek próby wskazuje na niespełnienie wymagań, próbę tę i każdą próbę poprzedzającą, na wynik której wykryte uszkodzenie mogło wpłynąć, należy powtórzyć po usunięciu przyczyny uszkodzenia.

      Opisane w normie metody wykonywania prób podano jako metody odniesienia; nie wyklucza się stosowania innych metod, pod warunkiem że dadzą one wyniki, co najmniej równie miarodajne.      

      Przyrządy pomiarowe oraz urządzenia monitorujące i metody badań należy dobrać zgodnie z odpowiednimi częściami normy PN-EN 61557. Jeżeli zastosowany jest inny sprzęt pomiarowy, to powinien on zapewnić nie mniejszy stopień sprawności i bezpieczeństwa.

      Próby i pomiary elektryczne powinny być wykonane przez osobę wykwalifikowaną, kompetentną w zakresie sprawdzania instalacji elektrycznej.

 

2.4 Sprawdzanie okresowe

      Zgodnie z PN-HD 60364-6:2008: okresowe badania instalacji elektrycznych wykonuje się w celu sprawdzenia, czy parametry instalacji lub ich części nie pogorszyły się w takim stopniu, że użytkowanie ich jest niebezpieczne.
      Szczegółowe badania instalacji powinny być przeprowadzone bez demontażu lub z częściowym demontażem według wymagań opartych na odpowiednich próbach zawartych w PN-HD 60364. Badania okresowe wykonuje się dla zapewnienia:  

      a) bezpieczeństwa osób i zwierząt domowych przed porażeniem prądem i poparzeniem;

      b) ochrony obiektu przed zniszczeniem i pożarem oraz wydzielaniem się ciepła w wyniku uszkodzenia instalacji elektrycznej;

      c) potwierdzenia, że instalacja nie jest uszkodzona, a ewentualny ubytek nie wpływa na obniżenie się poziomu bezpieczeństwa;

      d) identyfikacji uszkodzeń instalacji i odstępstw od wymagań PN-HD 60364-6, które mogą spowodować niebezpieczeństwo.

 

      Zakres sprawdzania okresowego powinien w szczególności obejmować:

      -  sprawdzenie dokumentacji eksploatacyjnej obiektu (instrukcje eksploatacji, książki i raporty

         urządzeń, dokumenty z oględzin, przeglądów, konserwacji, napraw bieżących i remontów, protokóły
         z poprzednich prób i pomiarów okresowych),

      - oględziny dotyczące ochrony podstawowej (ochrony przed dotykiem bezpośrednim),

      - pomiar rezystancji izolacji,

      - badanie ciągłości przewodów ochronnych,

      - sprawdzenie ochrony dodatkowej (ochrony przy uszkodzeniu),

      - próby czasów wyłączania RCD.

 

      Zgodnie z PN-HD 60364-4-41:2009, podczas sprawdzania zgodności z maksymalnymi czasami wyłączenia, próba powinna być wykonana przy prądzie
różnicowym równym 5 I∆n     

       Osoba wykonująca badania okresowe powinna mieć możliwość zapoznania się z protokółami poprzednich badań. Jeżeli taka dokumentacja jest niedostępna, należy przeprowadzić niezbędne dalsze badania.

 

Częstość sprawdzania okresowego

       Zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane [Dz.U.06.156.1118], obiekty powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę okresowej kontroli, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów.

       Zalecenia 62.2 PN-HD 60364-6-2008 Instalacje elektryczne niskiego napięcia. Część 6: Sprawdzanie; dotyczą również częstości sprawdzania okresowego instalacji użytkowanej w pomieszczeniu, w którym może wystąpić większe ryzyko uszkodzenia lub zniszczenia.

       Częstość sprawdzania okresowego instalacji powinna być ustalana z uwzględnieniem rodzaju instalacji i wyposażenia, jej zastosowania i działania, częstości i jakości konserwacji oraz wpływów zewnętrznych, na które jest narażona.

       Dla podanych niżej przypadków, w których w zależności od warunków środowiskowych może wystąpić większe ryzyko eksploatacji urządzeń i instalacji elektrycznych, mogą być wymagane krótsze okresy. Do nich w szczególności należą:

       - miejsca pracy lub pomieszczenia, w których występuje ryzyko porażenia elektrycznego,

         pożaru lub wybuchu spowodowanego degradacją;

       - miejsca pracy lub pomieszczenia, w których znajdują się instalacje zarówno niskiego jak

         i wysokiego napięcia;

       - obiekty gromadzące publiczność;

       - tereny budowy;

       - instalacje bezpieczeństwa (np. oświetlenia awaryjnego).

 

       Według normy PN-HD 60364-6:2008, "dla budownictwa mieszkaniowego można stosować dłuższe okresy (np. 10 lat). Gdy użytkownicy lokali mieszkalnych zmieniają się, sprawdzenie instalacji elektrycznej jest bardzo zalecane".

       W protokóle sprawdzenia okresowego należy podać informację - dla osoby wykonującej sprawdzenie okresowe - o ustalonym przedziale czasu do następnego sprawdzenia okresowego.

       Wyniki i zalecenia zawarte w protokółach z poprzedniego sprawdzenia, powinny być wzięte pod uwagę przez osobę wykonującą sprawdzenie okresowe.      

      Wytyczne wykonywania okresowych badań sprawności technicznej urządzeń oraz instalacji elektrycznych i piorunochronnych”, opracowane przez COBR „Elektromontaż” Warszawa 1999 r. przestawia Tablica 1.

 

Tablica 1 Częstość sprawdzania okresowego

      Podane w Tablicy 1 okresy między kolejnymi sprawdzeniami powinny być wykorzystane jako zasady w instrukcjach eksploatacyjnych instalacji i urządzeń użytkowanych w trudnych warunkach środowiskowych.